خِردچشم جانست چون بنگری                             تو بی چشم شادان جهان نسپری
نخست آفرینش خِرد را شناس                               نگهبان جانست و آن سه پاس
سه پاس تو چشم است و گوش و زبان                    کزین سه رسد نیک و بد بی گمان    
فردوسی  بزرگ خِرد را چشم معرفی کرده است و آن را چشم می داند و همانگونه  بدون  داشتن چشم نمی شود جهان را شادان وخوب سپری نمودقطعاً و بدون تردید بدوشن  خِرد و خِردورزی و بهره مندی از آن هم نمی توان از جهان لذت برد و آن را به  نحو شایسته و بایسته ای درک کرد و به شادکامی و رضایتمندی رسید و پیش از  هرچیز لازم است که آفرینش خِرد را بشناسیم زیرا خِرد برای جان و سلامت  انسلن همچون یک نگهبان است و از آن محافظت و پاسداری می کند و اگر خِرد  وخِردورزی و آگاهی و اندیشه و ارزش های انسانی و اخلاق و انسانیت ملاک عمل  قرارگیرد و جهل و تعصب و نادانی کم رنگ شوند آن گاه جهان چقدر جهانی زیبا و  دنیا جای بهتری برای زندگی خواهد شد