انسان پا به این جهان می گذارد تا رشد کند وبه کمال مطلوب برسد و اثر گذار  باشد و اثری که انسان در این جهان برجا می گذارد همانند درختی است که می  کارد و آن را آبیاری می کند و به نوعی از خود به یادگار می گذارد،  اثرگذاران کسانی هستند که اثرخود را همچون بذری کاشتند و از آن مراقبت  نمودند تا تبدیل به درختی تنومند شد و آن درخت تنومند را برای استفاده  دیگران به یادگار گذاشتند تا دیگران نیز از آن درخت ( میوه، سایه، زیبایی،  شاخ و برگ و...)بهره مندشوند و لذت ببرند افراد تأثیر گذار تقریباً به همین  گونه رفتار کرده اند و تسلیم شرایط نشدند و درمقابل نا ملایمات و بی مهری  ها تسلیم نشدند و دست از تلاش و کوشش بر نداشتند و نقش قربانی را ایفا  نکردنه و به دنبال بهانه ها نرفتند هرچند شاید بهانه آوردن نیز به نظر قابل  قبول می آمد. ولی آن ها تصمیم گرفتند که مؤثر و راهبر باشند و مسؤلیت این  تصمیم خود را پذیرفتند و بهاء آن را نیز پرداخت نمودند چون نیک می دانستند  که
نابرده رنج گنج میسر نمی شود                      مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد
البته  برخی از انسان ها نیز تأثیر گذاشتند ولی تأثیر منفی آن ها هم بهاء تصمیم  شان را پرداخت کردند. حتی تصمیم نگرفتن نیز نوعی تصمیم گیری و انتخاب است و  آن نیز بهاء خود را دارد چون هیچ چیز در این جهان بدون بهاء نیست حتی اگر  متوجه آن بهاء نشویم . عمر و وقت و سلامت و فکری بهایی است که پرداخت می  شود.